چشم شب من ستاره هایش لبریز
روی لب چشمه های من صدها آه
آیینه ی لای دست هایم شفاف ...
من پنجره را گشوده بودم ، ناگاه

سجاده خیس چشم من باز شد و
آن قبله نما تو را نشان من داد
ای مرد عزیز جمکران دل من
قلبم به نگاه نازنینت تن داد

خیس غزلی شبیه چشم تو شدم
پاشید نگاه ابر ، روی شعرم
چشمان من از صدات شبنمتر شد
یاد تو شکست در گلوی شعرم ...
....
شب بود و نگاه دفترم سوی خدا
شاید تو به شعرهای  من هم بوزی...