| تبليغات | X |
 |
 |
|
| خدای من آنقدر بزرگ است که در آغوش کوچکم جا می گیرد |
|
خدا کند که دست من شبیه آسمان شود
و آسمان روسری من خدایتان شود ... خدا کند که جانماز سبز لحظه های من پر از قنوت عاشقی دست هایمان شود که خوشه های مهر را صدایتان درو کند و گندمی موی این فرشته ها که نان شود شبی گرسنگی من ازعشق برطرف شود و... گیسوان من شبیه آن فرشتگان شود شبی که دعوتم کنید و سفره ی نگاهتان ضیافت ستاره را دوباره میزبان شود... برای خواندن تمام نغمه های فکرتان بعید نیست از تنم که شکل یک دهان شود... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1384ساعت 22:28 توسط مهسا امجدی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 |
|
RSS
|