چون   غزلهای   گرم   رازآلود  می کشاند  مرا  به  رویاها
چشم هایت  که  مثل  آیینه  باز  هم  روی  تاق  می آید

نه،نترس،حال من خوب است!خوب می دانم خودم زمستان است
هر  کجا  می روی  همین وضع است : بوی کفر و نفاق می آید

دست گلها جوانه می خواهد،خب مگر این دلیل کافی نیست؟
این  که  صدها  بهار  از  چشمت  سوی  پاییز  باغ  می آید

رعد وبرقی که می زند کاغذ بر قلم بوسه می نشاند ، بعد
... مرد  باران نویس  آرامم ، نرم  و  پرطمطراق  می آید ...
...
عطر سیب است؟سکه های صداست اینکه پیچیده در غزلهایم؟
این که  تا  هفت سین  چشمانت  شاد  و  حاضر یراق  می آید